sexta-feira, 6 de maio de 2011

comida de sorte

comida de sorte

por João Rosé a Terça-feira, 16 de Março de 2010 às 17:40
(escrito nunha especia de Gallego-nhol)
Despois dunha viaxe del Douro ao Porto, un salto ao Modxxx Bonjxxx, xegar a casa para facer una comida muito rapida pero, en teoria, buena.
Unha cosa (ou duas), és tentador comprar os camarões coxidos a 6.99 o 7.99 seja do Modxxx como do Jxxxx ou do SuitDrop. Cuando non hai tempo para nada, tudo bem, de resto é mellor comprar cru e coxinar, é que nos queda un caldo muito rico para otras cosas. Claro, o ideal era compralos frescos pero como non somos ricos..., hay los 20-30 (cuase langostinos) a menos de 9.99 (cerca en unha tenda onde sepas tu a seleccionarlos).

Volvendo a comida, ingredientes: langostinos, setas (pleurotus e agaricus), bróculo, cabaza, couve (ya cocida e salteada en aceite e allo), cebola e allo.
Domingo en Porto estaba un dia de sol, aprovexarlo poñendo os langostinos a desconxelar na varanda.
Despois, empezar con cebola e allo, estrujido de aceite de oliva a cantar. Xuntar pleurotus, pasados 3 minutos os agaricus. Mas 3 minutos, xuntar couves, sal e um pokito de balsâmico e envolverlo todo. Terminado.
Bamos aos langostinos. Coxer en auga abondante e sal (si, queremos, mas que nada, o sabor del marisco). Cuando a auga ferver poner os camarões, tirar cuando volver a ferver e arrefecerlos rápido para que a coxedura termine. En esa auga por o broculo (cortado pequeño) e a cabaza en juliana, asi se da una entaladela en los legumbres.
Descascar os langostinos. Despois de tirar os legumbres, xuntar as cabezas e cascas no caldo (se pude xuntar ervas que von bien con o que vas a usar no caldo).
Resto da cebola e allo, novo estrujido, xuntar os langostinos, bróculo e cabaza (ya entalados :), 1 toquecito de Shōyu, lume forte assim tipo wokada, retificar sal. Terminado.
Enfin, comida para 5, mas o menos saúdavel, feita en 45 minutos.
Acompañado con unas copitas de Luís Pato espumante de Baga 2008.

Para cear. Poner el caldo en lume blando e fervir como 20 minutos. Con cebola e aceite de oliva fritar arroz carolino y hacer como un rissoto (caldo poco a poco, muita mexidela). Al final xuntar perejil e una rasponadaxita de limón. Servir con o resto de los langostinos (si los hay!) o simples como entradita, e cocinar algo mas para matar el hambre :)

Porque esas notas? De verdade, todos 3 (setas, langostinos, arroz) me saliran bien. No es siempre assim. Pois, algunas veces, sin inpiración ni transpiracion, lo pudes facer bien.
Sorte.
no foe esa gamba de dénia, pero...
 ·  · Partilhar · Eliminar

quinta-feira, 7 de abril de 2011

Real Wine Tour d'Amérique, del 2011, cap 1 - Los Angeles, California



As you may know, there is a debate, an interest, well a love it or hate it, about natural wine.
If you're not aware just have to, as usual, gugle for it (do not feel overwhelmed by the amount of information).
This brief note (and the ones to follow) is not intended to add any new thoughts or ideas to the ongoing discussion, sorry.
It is nothing more that an ontheroad diary and a tribute to everyone involved in (what i like to call) the Real Wine Tour d'Amérique, del 2011.
This is a kind of tour that i had never done, for wine trade related reasons :(

In my mind, the fact that i enjoyed it so much as to do with the (i leave it to you to figure out exactly what i mean) fun, real, pleasant qualities of the wines and people touring and those helping out and coming to the shows. 

È stato spettacolare!



Day 1 (dalla Valle del Douro, a Los Angeles in un giorno)


Car from the azienda to Porto, fly to Lisboa, Newark and Los Angeles, cab to Venice, Keven's van to hotel and resto



It is always a thrill. Leaving Covas do Douro (paeso dalla Valle del Douro, barely 100 people) and, just a few hours later, to be in a several million humans city. Day 2 night.
Not much to say of the trip itself. Long, somewhat tiring. 
I'm not as fan of flying as i once was. I'm less trouble by it than i've been. 
Dilemma at the plane's cinema, (had time to watch both) Burlesque or Black Swan? i'm with Christina :D. Colore al posto del nero!



Gjelina - pizza & López de Heredia Viña Tondonia Rosado Gran Reserva 2000


I was one of the last rock'n'rollers'del'vino to arrive, but still on time to find the hotel and go to Gjelina for pizza and wine. We had a great rosado, the food was ok.
(Hey, guess what, we're not gonna charge you for the  pizzas that never made it to the table :) 
A long day with an happy ending.


Day 2 (Venice Beach, a tasting, Robert & Nicola, driving to San Francisco)


I had been to California several times (specially in the bay area) when i realized i had never touched the Pacific ocean. I then asked Terry Bachman, Infantado importer at the time, if we could end our work earlier one day so i could go to the beach and wet myself in the Pacific. It is not like this vast ocean tastes better than a great wine :D but i did enjoy the moment.
On my first visit to LA, Diane Harder (oh boy, she did show me around Los Angeles), the great southern California distributor of the "sorry, sold out" book fame, allowed me a free morning that i used to visit Manhattan Beach (south LA) which was great fun.
But, Venice Beach has a reggae'n'roll charge [obviously, there is much more than popular music that took energy from this magical place]  that made it as if i was rediscovering the Pacific!
So, i got up early and took a bus to very west tip of the West Washington Boulevard, just in front of the Venice Fishing Pier, from where i took this picture.


Venice Fishing Pier, the one pier that goes further into the Pacific...


Now, Venice Beach has a 2.5 mile pedestrian-only promenade that features performers, fortune-tellers, artists, and lots of vendors. I've come across the hipster homeless people i had ever seen. And lot's of public workers cleaning (and performing all kinds of other tasks to) their homes (the beach and gardens surrounding it :). Cazzo, pazzo, cazzo :D
Lot's of pot (cannabis sativa and it's Δ9-tetrahydrocannabinol) doctors that are, by far, the most advertised of all the merchandize on sale here.


Venice Beach's boardwalk, freeshow by the Pacific


So, i walked the "boardwalk" up and down and sucked (deep into this Douro boy's body & soul :) what can be defined as "the home to some of Los Angeles' early beat poets and artists and a place that served as an important cultural center of LA".
Can't think of a better way to mentally :D prepare for my first tasting of the tour @The Tasting Kitchen (1633 Abbot Kinney Blvd. Venice, CA).
[Abbot Kinney, tobacco millionaire that founded Venice in 1905. Venice became part of Los Angeles in November 1925. In fact, Venice takes it name from Venezia in Italia, and it has indeed canali, even a Gran Canal!]


Construction of Venice canali and how they look today

As mentioned before, this was my first tournée of the LDM [Louis Dressner McKenna] Wines (previously Infantado had a different importer in the west coast) and my first visit to California in a long (way too long) time. 
The last time was in the fall of 2004, when Sideways (the Pinot Noir is better than Merlot, let alone Cabernet Franc, with sex & love & marriage saga) was released. 




Lou Lombardi and his girlfriend (actor's agent Sandy Joseph, the great Michael Emmet Walsh of Blood Simple's fame was one of her actors) took me to see it in its first week and i truly enjoyed going to the movies in Hollywood.


Our distributor in California, Farm Wine Imports, is divided between San Francisco and Los Angeles.
In the south, Robert Brownson is the boss and he's doing a great job as we could easily understand from the success of this first tasting.


The Tasting Kitchen, isn't this a great entrance to a restaurant? 



The tasting was busy but i was kind of slow until the very end. Nobody wants to start with the sweeties, I'll come back to finish here is what i heard all day!
I was showing a full line of Quinta do Infantado, including 3 reds from 2008 (Quinta do Infantado, organic and Reserva) and 8 Portos (White, Ruby, Reserva green label, 2004 LBV, 2007 Vintage, Tawny, 10 years old tawny and 2001 Colheita). All this after tasting so many wines was not an easy task. Anyway i had a great response! 
Wow, a good show for starters :D


from top, Robert Brownson - Farm Wine LA's boss, a fun tasting, Infantado line up, Kevin McKenna, Denyse Louis & Josefa Concannon (LDM Wines)


 Tell me, how much would you like to choose from a wine list like this one?


The tasting kitchen, sample of their wine list, per la festa, contemplazione or meditazione, all from *vitis vinifera*

One last word to mention Nicola Bottacin, Robert's wife and the proud author of "a bientôt", her first romance (still have to buy it and read it), for the great job of welcoming everybody at the tasting.


Nicola Bottacin with Sonia Torretta & the cover of her first romanzo "a bientôt"

I missed the tour bus but had a great trip to San Francisco with Alex Finberg. Alex told me about his 19 accounts, his beer business, his house in a free-parking street of San Francisco and much more. Unfortunately, at some point during the trip i collapsed and went on sleeping instead of keeping Alex's company. Chiedo scusa Alex! 
The day finished with well deserved vegan burrito. 

Alex Finberg provided a barrel of his own beer (and, of course, the tap system to get it out :) for the tour bus

Grazzie Alex. 
San Francisco is next.


quinta-feira, 10 de março de 2011

For the Love of Port(o) - dinning with Roy & The Explorer's


(this one was written in my best [US] English)


Roy Hersh is one of the world's leading authorities on Porto [and Douro DOC and Madeira], i always spell it with the final "o", the same way i do not translate Bourgogne as Burgundy.

Roy Hersh at Douro In restaurant, Régua

Roy created and runs fortheloveofport.com, a must for each and every Porto lover. Did i mention it's called "for the love of Porto"? :D
Besides the more usual aspects of a web site focused on wine, tastings, news, a forum, ..., Roy, with Mário Ferreira's help on the portuguese side, organizes trips to Portugal in the form of different tours: Porto Explorer’s Tour, Fortification Tour, Porto Harvest Tour. 

When Mário called me up to organize a dinner in Régua for the "Portugal & Porto Explorer's Tour 2011" i was excited.
I would have preferred to receive Roy and the Explorer's at Infantado, but, of course, they can't go to every quinta.

I worked out a nice menu with chef Carlos Pires (restaurant Douro In, Régua) to pair with wines from Bago de Touriga (white & red Douro DOC) and Quinta do Infantado (red Douro & white and red Porto).
Unfortunately, they were coming from Quinta de Vale Meão. Vito and Xito Olazábal are too, too, too great a host! So, a lot of the exploring capabilities of the group had already been drained.
Anyway, some resisted 'till the end (of the world as we know it & i feel fine :) 

Roy & The Explorer's, plus Fátima Ribas, winemaker @ Quinta do Infantado, sipping Vértice Millésime 2005

I'm a fool for Vértice and an admirer of Celso Pereira's work on behalf of Douro's white grapes.
No surprise, the wine to greet Roy & The Explorers (Ruth & Sandy Becker, Zev Robinson, Luiz A. G. Alberto and Mário Ferreira) was Vértice Millésime 2005 brut, Douro sparkling DOC. Just love it, fine, great acidity, complexity.


Instead of butter, pâtés or oil & balsamic , we tasted Infantado's first 2 bottled extra virgin olive oils: '09/10 and the recent '10/11 in companion of home made breads. 
Being suspect, i dare say we're having a good start with these 2 first efforts. A nice balance of fresh & spicy flavors. 
The main olives are Verdeal, Madural and Cobrançosa from 100+ years old  trees grown organically.

Watercress velouté, Alba’s truffle infused olive oil croutons

The first pairing was the Watercress velouté, Alba’s truffle infused olive oil croutons with Quinta do Infantado White Porto.
Infantado's White Porto is around 30 g/l of sugar, which is dry in the Porto scale. I'm used to serve this with soups in the summer (think cold watermelon soup, as an example), but it was a first with this velouté, an heavier and less fruity soup. Not perfect but very enjoyable. 


“Alheira” (regional sausage) trilogy

2008 is the first release of Quinta do Infantado green label Douro DOC, the still wine from one of our organic vineyards, Pousado. This north-east facing vineyard has deeper soil and a creek runs along it, all these making for a very fresh, high acids wine.
I though this could do a good match with the “Alheira” (regional sausage) trilogy, playing between the wine's acidity and the alheira's fat.


Next, two sea dishes paired with Bago de Touriga's wines. At Bago de Touriga, a small independent company that buys grapes from selected small growers with whom it works very close in the vineyards, Luís Soares Duarte (Infantado's consultant winemaker) and myself aim to make balanced, food-friendly wines that express the unique terroirs of the Douro Valley. 

Salted cod fish, almond & cured ham crust, sautéed Brussels sprout, garlic infused chestnut purée


Gouvyas Reserva 2007, white Douro DOC, allow me to say, is a pretentious wine :). We would love this to be drinking well in 5 to 10 years. Right know, there's a little too much of oak notes but still a great match for the salted cod fish, almond & cured ham crust, sautéed Brussels sprout, garlic infused chestnut purée. You know, there's a 1001 ways to cook salted cold fish in Portugal, well, now there's 1002 with this new recipe from chef Carlos Pires. The almond takes the place of the cornbread and the chestnut purée gives it a nice winter tone.

Grilled Octopus, “punched” potatoes, turnip greens sautéed

IMHO, one of the greatest features of the Douro Valley is it's old vines. When it comes to vineyards, "old" has different meanings depending on the region you are. In the Douro it is (unofficially) minimum 50 years but more likely over 60/70 as is the case in Gouvyas Vinhas Velhas 2006, made from two vineyards in Vale de Mendiz and Soutelo do Douro. The match for this balanced and still young wine was one of Douro In's classics, where the good olive oil is the umbrella that puts octopus, potato and turnip greens in harmony. Really good.

Quinta do Infantado 2008 reds, great freshness and balance

Quinta do Infantado 2008 & Quinta do Infantado Reserva 2008 are two great Douro reds. In 2008, our grapes had a high natural acidity, in every vineyard, and the wines reflect it, they're fresh, gastronomic, elegant. Being still babies (bottled less than a year ago) i thought of a strong flavored meat like kid to balanced them. So, both wines were served with Kid, dry figs & Porto stew in savoy cabbage, turnip greens purée, mashed potatoes. Having stopped to eat meat only over 10 years ago, i guess i'm still capable of remembering its flavors :) to imagine pairing that are logic. Uff, it worked ok, i was told.

Terrincho, Seia curado, home made tomato and plum fruit jams, Quinta do Infantado Vintage Porto 2007



Cheese and Porto is a no brains match, everybody knows it. As we do not have blue cheeses in Portugal, i decided to go with a cured Terrincho (a lesser known cheese from Trás-os-Montes), Seia (one of the best villages within the Serra DOP) and some tomato and plum fruit jams made at Douro In. Quinta do Infantado Vintage Porto 2007 is (yes, i know i've said this before, what can i do, it's true :) a wine i love. I'm always puzzled by its nose, so, so close to a sunny red wine. It is one of the driest of Infantado, already known for it's less sweet character. Give me another glass, please :)

Quinta do Infantado Colheita 2001


Quinta do Infantado oldest vintage dated Porto is a Colheita from 1977. Well, believe it or not, it took us 24 years to make another Colheita. Our first bottling of this 2001 Colheita tawny Porto was on 2010 and we plan to do another two bottling in the future. It will be fun to compare the evolution in bottle vs pipas. 
As mentioned before, the long lunch @Vale Meão, had its effects, so there were no longer Explorers at the table when the dessert, Apple pie & vanilla ice cream, came to the table to join the 2001 Colheita. I loved this pairing, the wine spicy and nutty notes in harmony with the vanilla and the caramelized apple.  

Wine and food were just the frame for an excellent dinner. A lot of discussion and ideas flowing form one end of the table to the other. To me and Fátima Ribas a night to remember for a long, long time.
Obrigado, Roy & the Explorers.


(restaurante Douro In, Régua, +351 254 098 075, www.douroin.com)

terça-feira, 8 de março de 2011

a nova face da Granja, ou na peugada de Sérgio Pereira



Para nós, nortenhos, a Granja é uma espécie de foz do Douro para fins de semana y época balnear. 
Ou seja, fina e rica.
Feliz ou infelizmente, cada qual o saberá, fineza e riqueza mudaram. De mãos. De lugares. De apetites.


O New Faces, restaurante bar lounge, é a face comidinha e bebites :D da reincarnação das piscinas da Granja, promovida pela Gaianima (LF Meneses y sus $ en acción, y, neste caso, parece ter sido investido uma boa quantidade deles). Abriu em Outubro de 2010 e prepara-se para a primeira summer season. Em newfaces.com.pt poderão saber todos os detalhes.


O chef consultor é Marco Gomes (Foz Velha) que aprecio bastante.
Mas, a razão principal desta chronicle é o Sérgio Pereira, o sumiller cuja carreira recente passou pelo Degusto (Matosinhos) e Bhule (Porto). 
(Para quem se interessa por comidas e vinhos, as aventuras e desventuras do grupo Vinho e Coisas é sem dúvida um romance interessante que, imagino eu, algum dia há de ser escrito. Entre as peripécias de relevo, a constante revolução que foi o Degusto constitui, sem dúvida, um expoente)
Foi no Degusto, pós Manuel Moreira, que comecei a apreciar o trabalho do Sérgio. Uma carta de vinhos enorme, bastantes vinhos a copo, preços sensatos, excelente serviço de vinhos. E depois, importantíssimo e decisivo no prazer de uma refeição, a ligação de tudo isto com a comida.
No Bhule a história é outra, desde logo porque os preços são de outro campeonato. Só lá fui uma vez, bom mas diferente.
todos os vinhos da Carta de Vinhos à temperatura correcta


Neste New Faces, o Sérgio é um ator principal, tendo participado na definição dos espaços e valências, equipamentos e funcionalidades. Destacou, como princípio fundamental, a relação preço/qualidade que pretendem em todas as áreas. Como exemplo, referiu a Carta de Vinhos, com muitos preços semelhantes às garrafeiras.


a sala de jantar tem 200º de vista mar

É um restaurante transparente, vidro e mais vidro. Ideal para um jantar de verão, mas atenção, vale a pena ir cedo para se disfrutar deste belo recanto do Atlântico. Infelizmente, ao almoço só está disponível buffet. Mas, se isso não for problema, é de aproveitar pela vista e possibilidade de passear.


Este New Faces foi para nós uma forma de acabar este período de carnaval com um disfarce de gourmet :D
So, optamos pelo menu de degustação.
Há uma variedade de belos pães à escolha (azeitona, tomate, cebola, queijo), acompanhados de patê de azeitona preta e atum.


pata negra com gelado de tomate
gambas enroladas em batata, guacamole

Estas belas gambas substituíram o pata negra aqui p'ró vegan, a batata é um fio enrolado na gamba e depois deepfried com elas. Crocante e saboroso.

trouxa de queijo de cabra, maçã confitada, pinhões, redução de moscatel

Esta proposta foi magnífica, excelente ligação queijo, maçã, pinhão e moscatel.
Até aqui bebemos o Luís Pato Informal 2009, um espumante de bolha fina e bom gastrónomo. Depois passamos ao Nossa 2009 (a terceira edição deste vinho da Filipa Pato e William Wouters). Adoro o Nossa (acho que o nome da company da Filipa e William é Vinhos à Doida, fazem outro branco, Bossa). É um daqueles vinhos que nos faz pensar, fuck andamos todos enganados, afinal este país é de vinhos brancos! :D 
O Nossa 2009 é 100% Bical e se já dá muito prazer a beber, vai estar enorme daqui a uns anos. Parabéns ao casal de Óis de Antwerpen :D


bacalhau a baixa temperatura, puré de grão de bico, cebolinha, tomate confitado

Abrimos, oops o Sérgio abriu, o Quinta dos Roques Touriga Nacional 08 a tempo do bacalhau,  boa textura e "lascagem", clássica a combinação com o grão de bico, bem o pormenor das cebolinhas, e depois de declarmos oficialmente morto o Frei João 1970, no qual depositava grande esperança. E, logo a abrir, mostrou uma cor cheia de promessas, de vinho 20 anos mais novo. Mas, que fazer, morto por volátil! Verdadeiramente uma pena pois ainda dava para perceber a bela matéria deste vinho. 
Passemos a coisas mais felizes, este Touriga 2008 dos Roques é um dos melhores de sempre da finca do Luís Lourenço. Sendo bem presente o carácter do Tourigo do Dão (sim, é a nossa Touriga Nacional, a uva allgarve, ou é a world of difference? :), tem um grande equilíbrio e frescura, com estrutura para uns bons anos de vida feliz. Boa malha.


lombo de novilho, massa crocante, cogumelos, molho de foie gras (no veggie comments :)
  
O vinho que acompanhou as sobremesas (para além da que fazia parte do menu de degustação o Sérgio deu-nos a oportunidade de degustar outras propostas), todas em bom nível, foi uma novidade para mim, Quinta do Valdoeiro 2005 colheita tardia. Boa acidez, pouco doce, bem interessante.


crepe de arroz doce, pêra bebâda em LBV, gelado de canela


Nossa 2009, Frei João 1970 (dreafully dead) e Quinta dos Roques Touriga Nacional 2008

Sérgio Pereira, mc @New Faces, Piscinas da Granja

A pergunta do Sérgio, "Acham fácil vir do Porto aqui para jantar?" é muito pertinente e, claro, essencial para o futuro deste projeto. Não sei o que vos parece. Está tudo muito deprimido e em crise aqui na Líbia, hmm, na Tugolândia. É evidente que não se vai à Granja num pé e vem no outro. Mas, não é do outro lado do mundo. Numa ocasião especial, quando o apetite por algo mais sério e elaborado soar, vale bem a pena a viagem. 
Nós vamos voltar.
Gracias, Sérgio



domingo, 6 de março de 2011

d'el bulli al Antunes con Essência ao meio


Fim de semana de Essência é sempre uma (hmm, várias) mão cheia de vinhos e petiscos.

A Essência em si, ...
Mesmo com truques de variada ordem, a principal não sei quê :D do vinho em pt, tal como a anunciam, é uma grande seca. Seriously, não se consegue andar. É empurrão, abanão, ..., mesmo com boa vontade não se pode dizer outra coisa, grande seca.
De toda la manera…, hay catado todos os Carvalhais con o Manuel Vieira y, tíos, muy buenos vinos. Colheita Selecionada blanco 07, embotellado en 11! y Único 05, los topes dos topes. Y el Espumante Reserva rosé 06, muy cerca. Gracias, Manuel.
Aproveché también para catar todos los Afros y conocer a la gente de esa finca biodinâmica, Vasco Croft (proprietário) y el enologo Pedro Bravo de Faria (Rui Cunha es el enologo consultor). Gostei muito do Loureiro 10 e dos Vinhão 09 e 10. 
Hay dado una mirada a posteriori en la cata dos Porto Colheita Andersen, bien, bien.
Una referência para otros 2 vinos: Vértice CPCC e Quinta dos Avidagos Grande Reserva 2008.


Pedro Tamagnini, una ves mas en el top Wine con lo Quinta dos Avidagos Grande Reserva 2008

Ahora, aunque más interesante, lo de comer y beber.
Con una remarque, el viernes había esa cena en Roses del mago Ferran. Y, me quedé en Porto. Así, si que tenía de conmemorarlo :D
Viernes y sábado, una cena,  uno almuerzo, otra cena. 
Big Bife (estrada da Circunvalação, zona oriental, Porto ou Rio Tinto), o Fernando (rua Heróis França, Matosinhos) y o Antunes (rua do Bonjardim, Porto).
Três ruas míticas, acho que posso dizer. 
A Circunvalação é typo a EN1 do Porto, de cuando no soñáramos con vcis, ipês nem icês. 
Heróis de França, digamos que acrecentándole Serpa Pinto, Roberto Ivens y suas transversais, é a restauração de Matosinhos, no es necesario decir más.
Bonjardim, começa logo pelo nome. Uma das maiores ruas do Porto, do Marquês até D. João I. Cheia de lojas de comércio tradicional, antigo. E restaurantes e tascos, e tascas e tasquinhas.


Más que todo, 3 restaurantes donde habemos tenido un tratamiento de simpatía excecional. En cada uno de éls, llegamos con carga vínica como se fuera un botellón :D. En todos ningún problema. Y, claro, cuando llegas con todo eso, vas a querer buenos vasos, temperaturas, decanter, ..., ya lo sabéis, a parafernalia de winegeek. 


No voy a decir que el Big Bife va a ser una tradición Exencial pues lo hay puesto claro con la gangada del garficopo (garficopo.blogspot.com), la próxima comida tien que ser del autor de pseudónimo Cupido. Pero, es vero, es la 2ª cena, después de l'inauguración del 2009. Desta vez, comemos menos bien (oops, solo yo lo pexevegan :) que no tuve açorda con o sável :( Aparently, a cabidela estava boa. De los líquidos elijo el Gouvías, ou Gouveias :D, 1996. 14 anos ya es un poco respetuoso. No hay sido nunca un gran vino, segue sendo un bueno vino y esa fue una de las mejores botellas. O Encruzado 2007 Torre de Tavares (João Malheiro Tavares de Pina) e el Graham 30 anos, corretos, así como los sparkling y Bétula 09. Gracias a Vitor por todo. Y a ver lo del a remodelación.
Después me fue a la Porto Party, Ivdp @Hard Club que al final era una party con todo del Douro, secos y dulces y coqueteils. Nadie danzó. No encontré miss F :( 
Me volvió al sur :D




El tío (desculpainde-me pero su identidade es solo para los más llegados) é um senhor. Y es totalmente un placer una comida con él. ó una cata. ó una charla. ó sepa lo que sepa. 
Le llamé el jeuves para una comida sábado con los 2 sobrinhos. Sin fortuna, la prima se quedo en la finca, sin exenciar.
Confeso, la destilación da noite anterior não me deixou con 1 gran apetito. A modos que, lo camarão da nossa costa y las petingas y el rodovalho y el arroce caldoso no me excitaram por aí além, culpa mía.
El Gouvyas Reserva 2007, es un blanco que me gusta. Casi tanto tiempo en barrica como el de arriba de Carvalhais, embotellado en Junio 2010. Pienso que va a evolucionar bien y se puede beber con placer aún que tenga, ahora mismo, una punta de madera excesiva. Pues lo coji para que o tío lo catase y le gustó. El otro sobriño presentó el Volnay Taillepieds 2005, Domaine Marquis d'Angerville, a aguardar no para beber. Un Pape 2004 estágio super-prolongado (pasado a ampollas en Marzo 2011!) 50% Baga y 50% Touriga Nacional, joven, poderoso, guloso, nham-nham. 
Terminamos, y tengo que decirlo, foi o vinho que me dispôs bem de bem (como se lo de la noche anterior no había pasado :), con un vinho grandioso del óscar 2011 de vinhos generosos, Ricardo Barbeito, el Malvasia  20 Anos Lote 10292. Hay toda una poesia neste vino que o Ricardo aprisionou em 894 garrafas. Abrir uma é verdadeiramente inspirador. Não resisto a colocar aqui as palavras do Ricardo: "Para a construção deste lote procuro sempre escolher os Malvasias que mais gosto, quase todos  classificados com notas tiradas das minhas provas de rotina ao longo do ano. Quando os vou provar de novo confronto-me com momentos de puro prazer, mas também algumas vezes, com momentos de despedida porque alguns desses vinhos são os últimos litros que ainda restam num casco." Pelo menos, digo eu, é uma despedida em beleza! 
Ya, dalí del Fernando, nos fomos a Exenciar.


Después de exenciar, nos fomos a cenar. Lo k teníamos de plano no funcionó y, de recurso, ala ó Antunes, que es como la casa del Dr. Paulo :D 
Con alguna frequênxia me voy a restaurantes donde lo que es bueno es eso ó aquel plato de carne, no es ideal para un pesco-vegan, ó la o que é que soy. (Algunas veces lo pescado y verduras sólo son así así, bien nos queda que una buena sopa es casi seguro d'encontrar, mejor nos queda Portugal:D) 
Así es el Antunes, famoso con lo de lo Pernil asado. Y, volvendo al Bulli, me ía con Antunes. Dupla Ironia :D. 
Del Pernil no lo sé (hay opiniones diversas). El tuna, pedido extremamente mal passado, estava correto. Bebimos los restoxes del Volnay y Pape, y un Real Companhia Velha Dão 1978, no brillante pero 32 anos, le tiro el chapeau :D . 1 Porto Silva Reis, tawny de base pero de una botiglia ya con anos, bebeu-se.



Seguro, una gente encantadora, la D. Maria Luísa en cabeza, que nos trató muy bien. Gracias.

Y el resto de la noche, que tenía muxas promesas, el marquis de Alvarenga de dj en lo V5, y los Tennessee Boys no sítio do costume (yep, lo de lo té :), pero se terminó muy temprano por otras músicas :(
P'ró ano há mais.



 
eXTReMe Tracker